چون سواحل يمن وتنگه (باب المندب) موقعیت استراتیژیک دارد،
مورد طمع بسیاری از قدرتهای استعماری ورژیم های دشمن یمن در طول تاریخ واقع شده است.
رژیم صهیونیستی از اوایل این دشمنان است.
این رژیم صهیونیستی سعی کرد از طریق مزدوران خود در منطقه،
سواحل یمن را به خاطر موقعیت استراتیژک ومهم
که روی حرکت ناوبری وتجاری در کل جهان اثر دارد به اختیار بگیرد.
کشور کوچک امارات، اولین ابزار رژیم برای محقق سازی هدف صهیونیسی
تعداد زیادی از نیروهای مسلح خود برای بدست گرفتن سواحل یمن وارد کرد.
به بهانه پشتیبانی از حکومت منصور هادی
واز شهر عدن به عنوان پایگاه حرکت وعملیات خود به سوی باب المندب و ساحل غربی یمن گرفت.
بعد از سه سال جنگ تحمیلی ضد مردم یمن
امارات در بیش از یک جبهه ودر سطوح مختلف چیزی جز خسارت وشکست به دست نیاورد
در سال 2018 کشورهای ایتلاف تجاوزگر عملیات بسیار وسیع را شروع کرد.
(ساعت به صفر رسید وعملیات بازپس استان استراتیژیک حدیده آغاز شد)
هدف این عملیات وارد شدن به شهر حدیده وتصرف کردن بندر آن.
این بندری که تنها راه نجات اقتصادی باقیمانده برای مردم یمن.
برای محاصره بیشتر ووحشیانه بر مردم یمن وتا که دیگر لقمه نانی یا قرص دارویی به ایشان نرسد.
استان حدیده بخاطر از جهتی بخاطر موقعیت توریستی آن
واز جهتی دیگر بخاطر ارتباط آن به دیگر استانهای یمن از
قبیل پایتخت (صنعا) ودیگر استانها اهمیت بسیاری دارد.
نوار ساحلی آن حدود 320 کلم در دریای سرخ امتداد دارد. وجمعیت مردم آن حدود 4 ملیون نفر است.
این شهر منبع اصلی تامین مواد غذایی ودارو برای پایتخت (صنعا) ودیگر استانهاست.
نیروهای ایتلاف تجاوزگر ودر مقدمه آن امارات ومزدورانش به همراهی صدها خودروى زرهی وهزاران سرباز
وبا پشتیبانی وپوشش انواع مختلف جنگنده ها به پیشروی به سمت حدیده شروع کرد.
وبا اعتماد به ضربه های شدید وشانه زدن دقیق
ومنطقه جاده ساحلی آسفالتی مسیری را برای حرکت وپیشروی پیش گرفت.
که از نظر نظامی به عنوان حمله داغ شناخته میشود
وبا همراهی حمله رسانه ای وسیع از طرف شبکه های رسانه ای دشمن ومزدورانش
برای تضعیف روحیه مردم وارتش یمن.
(عملیات تیر طلایی که در آن مقاومت یمنی با پشتیبانی از ایتلاف شرکت میکند)
(آغاز موفق عملیات تیر طلایی)
نیروهای مقاومت یمنی به حومه شهر حدیده رسید ...
مقاومت یمنی پیشروی خود را ادامه می دهد ...
در حالی که حمله امارات وکشورهای ایتلاف تجاوزگر بسیار بزرگ وغول پیکر به نظر مردم می آمد
اما رهبر انقلاب در آن موقع سخنرانی خود از نقشه ها وامکانات دشمن مسخره کرد.
ودر عین حال با تمام اطمینان نقشه مقابله با این حمله را به طور علنی به نمایش گذاشت
(نیازی نیست به این همه شایعه پراکنی وبزرگنمایی، واین پیشرفت های میدانی قابل کنترل است
چون معمولا با گروهی از خودروهای زرهی ها عبور می کند همینطور که از شهر تحیتا سعی کرد
بگذرد تحیتا شهری بزرگ ومنطقه ای وسیع
سعی کرد از جاده اصلی ساحلی استفاده کند وبا خودروهاى زرهى داشت عبور میکرد
و به منطقه جاح رسید
این عبور میتواند خطری بر این دشمن شکل بدهد، وامکان قطع امدادات خود وجود دارد
ولی دشمن نمى تواند برای پوشش مناطق مجاور گسترش یابد، برای او سخت است
پس نمیخواهد هول بشویم، این تاکتیک ها میتواند بوسیله این تدبیر ساقط شود).
نقشه محکم شد، ومجاهدین شروع کردند به اجرای آن وتجزیه دشمن در بیشتر از یک منطقه،
در فازه تحیتا جاح ودریهمی.
در آن موقع ترازو چرخید ودشمن در حالت سردرگمی به سر برد.
(دارد می سوزد ... دارد می سوزد ... دارد می سوزد)
چون نمی تواند عقب نشینی کند طوری که به محل کشتگاه خود رسید
براورد تلفات دشمن در تجهیزات وخودروهای زرهی خود که آسیب دیده ومنهدم شده، ملیاردی
(وما النصر إلا من عند الله)
(خدایا توفیق بده .. خدایا توفیق بده .. الله اکبر .. مرگ بر امریکا)
به علاوه تلفات انسانی زیادی که متحمل شده است.
(اینها مزدوران دشمن ... این سرانجام هر خاین وهر مزدور)
اینوقت دشمن متوجه شد که شکست خورده، وسعی به پیشروی به سمت شهر حدیده بیهوده دانست
وبرای ایمن سازی مناطق عقب وپشت سر خود در تحیتا جاح و دریهمی
وآخرین منطقه از این مناطق از مناطق دیگر مهمتر است،
تا بتواند به شهر حدیده وارد شود وپشتش در مورد خطر حمله مجاهدین قرار نگیرد.
مرکز رسانه ای ارتش یمن واحد تولید مستند تقديم ميكند ...
دريهمى از محاصره تا پیروزى قسمت اول
دریهمی موقعيت حساس وگذرگاه مهم برای دسترسی به شهر حدیده است
وبه دست گرفتن آن از طرف دشمن فشار بسیار زیادی برای مجاهدین در کل ساحل غربی به وجود میاورد
وبعنوان سر به پیکر برای شهر حدیده به حساب میاید
هر که بتواند شهر دریهمی را بعنوان پایگاه نظامی خود قرار بدهد، میتواند جبهه های متعدد باز کند
نسبت به ما میتوانیم جبهه به طرف شهر منظر باز کنیم،
وجاده نوار ساحلی را قطع کنیم همینطور راه به سمت تحیتا باز میشود
دریهمی هم خط اول دفاع از حدیده بحساب میاید.
شهر دریهمی شهر استراتیژیک ومستحکم،
موقعیتش به شما دید وسیع وقدرت شلیک در ساحل را میدهد،
وهمینطور جنوب شهر هم به طرف زمین های کشاورزی تا شمال آن
اصولا دریهمی از لحاظ تاریخی محافظ شهر حدیده به حساب میامد،
پس اگر میخاهیم از شهر حدیده محافظت کنیم
باید از دریهمی وحومه های آن چه در صحرا وچه در وادی هم محافظت کنیم.
دشمن متوجه اهمیت استراتیژیک شهر دریهمی شده بود،
پیشروی خود را به سمت این شهر در آخرین روز ماه مبارک رمضان در سال 2018م
از دو طرف شمال وغرب شهر، شروع کرد.
ولی مجاهدینی که در اطراف شهر وبیرون آن تمرکز داشتند،
توانستند این پیشروی را متوقف، وصورت دشمنان را به خاک مالیده کنند
بخصوص رزمندگانی که در زمین های کشاورزی (شجیره) و (نخیله) قرار داشتند.
در شهر دریهمی پایگاه نظامی نداشتیم
بلکه فقط تعداد کمی از عناصر امنیتی از شهروندان منطقه وتعدادی از بیرون شهر داشتیم
شهر خیلی شلوغ بود ومردم آن زندگی عادی روزمرگی داشتند،
بازارها شلوغ بود ومردم ساده ومستضعف آن کالاهای مورد نیاز خودشان از آنجا میگرفتند
اما دشمن هیچ رحمی به آنها نکرد وبلا فاصله با توپ داخل شهر را میزد در حالیکه شهر پر از مردم بود
در آن روز بر اثر این بمباران حدود 28 نفر شهید وزخمی شدند
همه صحنه های این اتفاقات ضبط شده است
زندگی در شهر دریهمی یک دفعه متوقف شد،
مردم بسیار ترسیده وهراس داشتند از کار این مزدورانی که نه به بزرگ ونه به کوچک رحم می کردند.
منافقین تو شهر زیاد بودند، وبرای دشمن اهداف را رصد میکردند،
در حالیکه مجاهدین مراکز دفاعی خود را در شمال وجنوب وغرب شهر قرار دادند
اطلاعات، روز دوم به دست ما رسید،
اطلاعات حاوی اسامی اشخاصی که مختصات بمباران شهر را به دشمن می فرستادند،
ما به فرماندهی سید (عبدالله العزی) براد دستگیری این اشخاص حرکت کردیم.
در میان جامعه تهامی (ساحلی) ودر برابر بیداری دستگاه امنیتی،
سر سلول خائن (محمد الضحوی) در شهر دریهمی، وهمه افراد آن در کمین افتاد.
(من محمد یحیی إبراهیم الضحوی از روستای ضحاویه از نواحی دریهمی هستم)
(من صالح جابر فرج جعفر از استان حدیده ناحیه دریهمی هستم)
(من باسل شلا احمد ملیح از روستای ضحاویه ناحیه دریهمی استان حدیده هستم)
دشمن به شکست نظامی خودش خارج شهر، وشکست امنیتی در داخل شهر اکتفا نکرد،
آنوقت متوجه ضعف جنبه اطلاعاتی خودش شده است
وبه کمک بعضی افراد خائن به عملیات نفوذی از سمت شرق شهر شروع کرد
دشمن سعی کرد اهداف ونقشه خودش را حتی الإمکان مخفی کند
ولی بعضی جزئیات نقشه دشمن لو رفت وبه دست مجاهدین رسید.
مرکز فرماندهی به ما خبر داد که دشمن نیت دارد عملیات دور زدن انجام بدهد وشهر را بدست بگیرد.
ولی زمان حمله را مشخص نکردند وتحركات وتاكتيكهای مسیر حرکت معلوم نشد،
وهمینطور نمیدانستیم با خودروهای زرهی یا پیاده نظامی یا ماشین نفر بر حمله میکنند
وآیا این حمله بی صدا یا با سرو صدا یعنی با همراهی جنگنده ها وشانه زنی بمباران توپخانه ها یا خیر؟
من وتعدادی از مجاهدین در اطراف شهر پخش شدیم
دو روز بعد دشمن نفوذ کرد ولی پیاده بدون خودروهای زرهی ومانند آن،
جوری بود مثل اینکه قبلا با مزدوران داخل واطراف شهر خصوصاٌ سمت شرق هماهنگی کرده بود.
گردان بسام المحضار میخواست نفوذ کند ودر بعضی خانه ها مستقر وپنهان شود
این عملیات نفوذی مقدمه ای بود برای حمله خودروهای زرهی وبقیه نیروها
وشهر دریهمی را در اختیار کامل بگیرد.
گروه های گردان محضار به اطراف شهر رسید،
در حالیکه ما هنوز آشنایی به صورت کافی به خیابانهای شهر نداشتیم، به تانکر های آب رسیدند.
مزدوران زیر تانکر های آب ودر خانه ها ای که شمال واداره مخابراتی که شرق این تانکر
ها با تعداد زیادی متمرکز بودند
وگروهی از آنها بالای پشت بام بعضی خانه ها رفتند.
وقتی به آنجا رسیدیم نتوانستیم در یک جای خاصی متمرکز بشویم،
ودر خیابانها در وجود بعضی از مردم شهر وارد جنک شدیم
وبه آنها میکفتیم وارد خانه هایشان شوند یا که بسمت وسط شهر هدایتشان میکردیم.
مجاهدین اوضاع امنیتی را داخل شهر ترتیب دادند، ومردم این شهر مطمئن شدند
در مناطقی که شمال ویا غرب شهر است خطر وجود داشت،
به مردم ميگفتیم خانه هایشان را ترک کنند به وسط شهر وما در معرض آتش دشمن قرار میگیریم.
حمله به اندازه یک گردان بود یعنی حدود 200نفر از منافقین،
در مقابل مجاهدین حدود 40 الى 50 نفر بودند.
مجاهدین باید مرونت داشته باشند تا در همه شرایط بتوانند عمل کنند
ما آنها را بشدت هدف آتش قرار دادیم ومدتی بعد صدای شلیک اسلحه آنها را دیگر نشنیدیم
وبفضل خداوند متعال یثبت الله الذین آمنوا ویلقی فی قلوب الذین کفروا الرعب.
(بزنش .. احسنت ولی خدا احسنت)
مزدوران ترسیده وروحیه شان تضعیف شده بود چون بخاطر پول می جنگند
واگر کشته شود بیشتر از این پول نمی ارزد
و15 نفر تسلیم
شدند که پشت سرشان 4 نفر از مجاهدین آنها را هدایت میکنند در
حالیکه آنها دستهایشان بالای سرشان گذاشتند.
(اینها را به تازگی اسیر کردیم)
15 نفر با تجهیزات واسلحه شخصی وبی سیم خودشان.
(این یک بی سیم آی کوم مال تیپ عمالقه)
عملیات نفوذی دشمن نافرجام ماند وآتش او خاموش شد،
ونیروهای باقیمانده آن در بعضی خانه های اطراف شهر پناه گرفتند
واز بودن مردم غیر نظامی در این خانه ها سوء استفاده کردند
وبه همین خاطر پاکسازی این جاها ودنبال کردن مزدوران در بین مردم غیر نظامی برای مجاهدین مشکل بود
ولی بخاطر افتادن گروهی از این مزدوران در اسارت که اتفاقا یکیشان دستگاه بی سیم داشت
ومجاهدین او را مجبور کردند دیگر افراد گردان را صدا بزند که اماکن تمرکز خودشان را ترک کنند
ودر منطقه تانکرهای آب جمع شوند
وبه راحتی مجاهدین توانستند بزرگترین عمليات فریب ومحوری در تاریخ دریهمی انجام بدهند.
دلهایشان وخداوند آنها را به دام کشید زیرا خداوند فرمود: سنستدرجهم من حیث لا یعلمون
أنها فکر میکردند که نیروهای دشمن کنار تانکرهای آب تمرکز دارند
شلیک می کردند به طرف تانکرها.
ولی آنها بین آروار های انبر گرفتار شدند، ومجاهدین با مزدوران درگیر شدند.
(بخدا فرار کردند فرار کردند)
افراد دشمن خیلی گیج و هول شدند،
حتی بعضی از افرادشان گریه میکردند ودر بی سیم میگفتند محاصره شدیم
أنها در بی سیم میگفتند اگر نیروی هوایی دخالت نمی کند تسلیم میشوند.
دشمن آن روز به طور عجیب خیلی گیج بود،
اگر از توپخانه استفاده کند سربازان خودش را میزد،
واگر جنگنده ها بمباران کنند باز هم آنها را می کشت
ودر آخر آپاتشی را فرستاد وآپاتشی کل شهر را شانه زنی کرد.
جمعی از شهروندان آن روز به علت بمباران بی رویه مزدوران شهید وزخمی شدند.
سپس گفتیم همه مجاهدین به سمت آپاتشی شلیک کنند با همین کلاشینکوف ...
که بالاخره مجبور شد فرار کند.
به فضل خدا اسلحه مجاهدین متوقف نشد ودر عرض 10 دقیقه
مزدوران بیشتر از 45 کشته از دست دادند.
مهمترین اشخاصی که در این حمله کشته شدند سرگردان ودو سرگروه وفرمانده عملیات گردان بودند
و یک سرگردان دیگر در همین عملیات
به غیر از سرگردانی که اسیر شده بود به قتل رسید واجسادشان روی زمین ریخته است.
(ببینید داعش همین هستند .. مزدور همین هستند .. کشته شده اند)
(عاقبت اجساد همین مزدوران طعمه سگهای بیابان میشوند)
(اینجا یک کشته که از ریخت ولباسش نشان می دهد یک فرمانده است)
مزدوران از بس که دورورشان کشته وزخمی میدیدند در حال فرار بودند
وافرادی که کنارشان بودند کشته میشدند
آنموقع مزدور تنها امیدش آن بود به یک کرم تبدیل شود تا بتواند زیر زمین خودش را پنهان کند.
(ببینید .. مزدوران اینجا هستند)
بفضل خداوند متعال تعداد زیادی از آنها به قتل رسیدند وتعداد زیادی زخمی شدند،
وتعداد خیلی کم توانستند فرار کنند بفضل خداوند متعال.
بعد از اینکه عملیات نفوذی آنها شکست خورد،
آنها را با ده ها خودروی زرهی امداد کردند، اینها دقیقا شمال شهر بودند،
وآنها را با توپ وحتی با موشک های هدایت شده شلیک کردیم.
(خدایا توفیق بده ... الله اکبر .. مرگ بر امریکا .. مرگ بر اسرائیل .. لعنت بر یهود .. اسلام پیروز است)
بفضل خداوند متعال .. آن روز حدود 150 نفر از مزدوران کشته یا زخمی ویا اسیر شدند،
حدودا 90 نفر کشته و60 نفر اسیر شدند.
- بیا بیرون دستت پشت .. یک لحظه .. بیا بیرون دستت پشت کمرت باشد ..
کسی به او آزاری نرساند .. کسی به او دست نزند
- بیا بیرون .. بیا بیرون .. دستها بالا ..
- بیا بیا بشین سرجات .. چند نفر مانده؟
- زخمی زیاد هست ..
- زخمی زیاد هست؟
- بله .. من به خدا وشما پناه می برم ..
- به او دست نزنید شما در پناه ما هستی .. نگران نباش .. در امان خدا هستي.
- اینها برادر ما هستند .. هیچکس به ایشان تعرض نکند ..
شما برادر ما هستید .. شما از ما هستید .. ما هم از شما هستیم .. شما فریب خوردید
- خدا حفظت کند .. خدا حفظت کند.
تأیید الهی آنروز نصیب ما شد .. خدا را شکر ..
همه مجاهدین خوشحال شدند .. همه مجاهدین راحت شدند ..
همه با این پیروزی امیدوار شدند.
پیروزی عوامل دارد وشکست هم عوامل دارد واز
اولین عوامل پیروزی استواری است زیرا خدا میگوید:
(یا أیها الذین آمنوا إذا لقیتم الذین کفروا فاثبتوا).
یعنی آیات خدا بسیار روشن وواضح در شهر دریهمی بود.
هر که از مجاهدین تو شهر بود روحیه بالایی داشت، ارتباط محکمی با خدا داشت
وبفضل الله ثابت شدند مقابله کردند وبا پایداری واستواری جنگیدند.
عملیات بسیار مبارک بوده، همه خوشحال شدند، در همه جبهه های ساحل غربی خوشحال شدند
بزرگترین عملیات استراتیژیک اسیر گرفتن در کل ساحل بود.
بعد از این عملیات السید سلام الله علیه به ما پیامی را فرستاد که در آن گفت:
خدا رویتان را سفید کند، وقدر وشان شما بالا نماید،
زیرا شما روی همه ملت یمن سفید کردید، خدا شما را نگه بدارد وتأیید کند،
امیدوارم این عملیات کیفی را ادامه دهید.
عملیات فریب، وپیروزی که به دنبال آن تحقق یافت همزمان با پیام رهبری، بسیار محوری بود
وروحیه مجاهدین را خیلی بالا برد، وآنها را برای نبردهای سختر مهیا ساخت
در عین حال این عملیات ضربه بسیار سنگینی وشکستی طنین انداز برای دشمن
زیرا او نتوانست پشت نیروهای خود در دریهمی تأمین کند چه برسد به فکر پیشروی به شهر حدیده باشد
این سیلی های متوالی او را به شدت به فکر تلافی این شکست انداخته است
دشمن این بار تعداد سربازان خودش را وبا تشکیلات بزرگتر مضاعف کرد ودوباره به طرف دریهمی فرستاد.
ده روز اوضاع خودشان را مهیا می کردند، وشهر را بعنوان تنها هدف استراتیژیک خودشان
قرار دادند، لذا همه نیروهای ساحل را به طرف دریهمی فرستادند وفشار زیادی در این منطقه ایجاد کردند.
دشمن خودش را با پنج تیپ مهیا ساخت، پنج تیپ از نيروهاي (عمالقه)
تيپ اول به فرماندهی عبدالرحمن اللحجی،
دومی به فرماندهی رائد الیافعی
سومی به فرماندهی حمدی شکری
وچهارمی به فرماندهی المشوشی
به اضافه تیپ های (گارد جمهوری) به فرماندهی طارق عفاش وتیپ های (زرانیق).
همه این نیروها وقوای نظامی با همه تجهیزات وسربازانش وإمکاناتش برای
عملیات دور زدن شهر دریهمی فرستادند.
دشمن از مسیر صحرا به سوی جاده اسفالتی شرقی دریهمی که به تقاطع (اللاویه) میرسد حرکت کرد تا آن را قطع کند
و دشمن از مانور دور یعنی از راه های دور از آتش مجاهدین استفاده کرد تا که هرچه زودتر
وبا کمترین خسارت خودش را به جاده برساند.
(همینطور که میبیند این همین جاده (دریهمی - لاویه)
است واینها نیروهایى که در روستا جرییه هستند که عملیات دور زدن علیه شبه نظامیان ...)
چون نمیتواند به طور مستقیم به دریهمی حمله کند، عاقبت یا کشته می شود یا اسیر
دشمن مجبور شد از راه بیابان عبور کند به (شجن) رسید واز (شجن) به (جربه).
دشمن به روستای جربه که تقریبا 6 کلم با دریهمی فاصله دارد رسید
وجاده اسفالتی را که به دریهمی میرساند قطع کرد.
جاده ای که دریهمی را به بقیه مناطق ربط ميدهد، کاملا قطع شد
وما دیگر محاصره شدیم.
دشمن جاده شرقی دریهمی را قطع کرد وشهر از سه جهت محاصره شد،
در آن موقع دشمن اعلام کرد که وارد شهر دریهمی شد وآن را در اختیار خود گرفت.
ما سربازان تیپ دوم عمالقه وارد دریهمی شدیم به سمت شهر دریهمی،
جاده دریهمی را که به شهر منصوریه میرساند قطع کردیم
مجاهدین با همکاری مردم منطقه توانستند دشمن را مجبور کردند به منطقه (خباتیه)
عقب نشینی کند، وجلوتر نرفتند تا از هدف اصلی خودشان و آن حمایت از شهر دریهمی است تضعیف نشوند
دشمن هم متقاعد شد که پایگاه نظامی ومرکز جمع شدن نیروهاش وحرکت آن همان منطقه (خباتیه) باشد،
ودر نتیجه مجاهدین هیچ راهی نداشتند مگر از طرف جنوب.
دشمن میتوانست منطقه را از چهار جهت محاصره کند،
ولی دشمن میخواست راهی را برای مجاهدین باقی بگذارد چون شهر را میخواهد.
یعنی دشمن این نقشه را داشت که راه را برای فرار مجاهدین از یک سمت باز کند
واز بقیه اطراف شهر میزند وفشار میاورد
ومجاهدین مجبور میشوند از آن راه برای فرار استفاده کنند وشهر را خالی میکنند.
دشمن به شدت حمله وپیشروی میکرد در حالیکه پوشش آتشین وپشتیبانی هوایی هم داشت.
بعضی حملات بصورت مداوم از طلوع آفتاب صبح تا غروب آفتاب،
در حالیکه توپخانه هم میزد وبا همراهی عملیات شناسائی هوایی وجنگنده ها،اپاتشی هم شرکت کرد،
همه جور اسلحه بر شهر دریهمی ضربه می زد.
از طرف شرق با خودروهای زرهی حرکت کردند در حالت تکبر وغرور وخود بینی، وبا بلندگو صدا کردند
وگفتند: دیگر قسمت جنوب شهر از مجاهدین خالی است وشما ها باید عقب بکشید.
با بلندگو ها (مقاومت) شبه نظامیان را دعوت به واگذاری اسلحه کرد،
ومرکز شهر را از درگیری مسلحانه در امان نگهداشته شود.
فاصله بین ما وآنها بین 10 تا 15 متر بوده ولی ما استوارتر وپایدارتر شدیم
ومیگفتند: رافضه مجوس را بکشید،
دیگر برای ما مجالی نگذاشتند، حتی اگر کسی جزو مجاهدین نبود از خودش دفاع می کرد
ما در شهر دریهمی عقب نشینی نمی کنیم یا پیروزی یا شهادت.
در آن موقع مجاهدین آماده میشدند ومردم را از شهر بیرون میکردند،
بعضی رفتند وبعضی قبول نکردند وتو شهر باقی ماندند.
ما هیچکس را مجبور نکردیم هر کس میخواست بیرون برود ممانعت نکردیم، وهر کس میخواست بماند می ماند،
هیچ کس مجبور نشد نه بر رفتن ونه بر ماندن.
وقتی با انصار الله تو شهر ماندیم
سنگر کرفتیم وبا برادرامان از مجاهدین انصار الله در داخل شهر جمع شدیم،
وهدف دشمن را که تخلیه شهر بود محقق نساختیم.
محال است محال است از شهر خودمان بیرون برویم حتی اگر مردیم وکسی نبود ما را دفن کند،
ما از دریهمی خارج نمیشیم
ما یک مثالی داریم، یک خانواده ای بود حدود 15 نفر تصمیم گرفتند از شهر خارج بشوند
ودر راه در منطقه (کوعی)
توسط جنگنده بمباران شد وکل خانواده پدر وفرزند ونوه همه شهید شدند.
در ضمن اینها پسران من نوه های من، پسرم ماجد با کل خانواده اش رفتند، زن وبچه ..
ماجد وکل خانواده.
زن وبچه یک جنگنده آنها را هدف قرار دارد وبمباران کرد، ودر نتیجه همه شهید شدند.
اینها بیرون رفتند بعد از بمباران خانه خودشان؟
بله همه فرار کردند به اینجا
وبه آنها گفتم اینجا بمانید اگر دشمن ما را بمباران کرد قسمتی از ما ضربه می خورند نه همه.
مردم دریهمی هیچ راهی نداشتند جز کشته شدن از طریق اسلحه مزدوران
یا پایدار ماندن وتقویت مجاهدین
واینجا پیکری از انسجام وبرادری ایجاد شد که دشمن در روزهای آینده هیچوقت نتوانست آن را تجزیه کند.
حملات وپیشروی دشمن از همه اطراف به جز جهت جنوبی تداوم پیدا میکند.
استراتیژی ما همان استواری است، دشمن از چند جهت فشار میاورد،
واز چند جهت واز چند مسیر پیشروی ونفوذ میکرد تا نیرویی که در شهر متمرکز هست رو گیج کند
ما هم وادار میشدیم بعضی از مجاهدین از جاهائی که پیشروی یا فشار دشمن وجود ندارد به
سمت جاهائی که هست بفرستیم،
آخرین پیشروی دشمن از سه جهت شرق و شمال و غرب شهر.
در یک مسیر حدود 40 خودروی زرهی .. میدانی 40 خودروی زرهی یعنی چه؟
یعنی در مسافت یک کلم 100 خودروی زرهی وجود دارد، ودر فاصله یک کلم یا 1.5 کلم یک آپاتشی پرواز میکند
جنگنده ها از پرواز در آسمان توقف نمی کرد وسعی میکرد همه چیز را به آتش بزند.
توانستند به استانداری شهر نفوذ کنند ودر جهت شمال غرب توانستند به منطقه (خوله) وحوالی أن پیشروی کننند.
مهمترین جائی که مزدوران گرفتند همان مدرسه خوله هست،
جائی مهم وباز در سمت شمال شهر دریهمی هست.
ولی از آن روزی که این جا رو در اختیار گرفتند ما نگذاشتیم یک روز راحت ومستقر بماند،
ونتوانست وضعیت خودش را ترتیب بدهد یا عملیات شناسائی را انجام بدهد ورودیها یا خروجی های شهر را بشناسد
وما عملیات ایذایی انجام میدادیم، اول شناسایی میکردیم دشمن کجا جمع ومستقر شده،
ودر پی آن نارنجک یا راکت آر پی جی پرتاب یا با تک تیر انداز آنها را هدف قرار میدادیم
خلاصه دشمن را راحت نگذاشتیم.
(الآن به یکی از مزدوران تیراندازی میکنیم .. الله اکبر)
علی رغم زحمتهائی که مجاهدین علیهم السلام
کشیدند کاری را نگذاشتیم انجام نداده باشیم با توپخانه .. با همه چیز.
(الله أكبر)
(یکی از ضربات ارتش وکمیته های مردمی با توپخانه)
ولی بالاخره دشمن خیلی توده های زیادی از نفرات داشت، خیلی از آنها کشته میشدند،
ولی همینطور که کشته هاش زیاد بودند باز هم پیشروی میکردند ..
آخر اینها 5 تا تیپ هستند برادر 5تا تیپ .. متوجهی؟!
در حالی که ما همه جمعا تقریبا صد نفریم.
وقتی حساب میکنیم به هیچ وجه قابل مقایسه نیست،
اگر مقایسه کنیم میگفتیم نمی توانیم با اینها مقابله کنیم،
اما میگفتیم: کم من فئه قلیله غلبت فئه کثیره بإذن الله.
به هیچ وجه شباهتی وجود ندارد نه از لحاظ تجهیزات ونه از لحاظ تعداد جمعیت،
ولی به اندازه امکانات دشمن معیار ثبات واستواری آن بر عکس بود
وجماعت کم تعداد مبارزه کرد وتوانست خسارتهای سنگینی به دشمن وارد کند
تا زمانی که دیگر مهمات ایشان تمام شد.
به حدی رسید که فقط یک گلوله خمپاره مانده بود.
(خدایا توفیق بده)
یک صندوق مهمات تفنک مسلسل مانده بود، وقتی بازش کردم دیدم گلولها کربوره شده،
ولی چاره ای نداشتیم گفتیم باید تمیزش کنیم واستفاده کنیم.
مجاهدین میتوانستند از طرف جنوب شهر بیرون بروند وفرار کنند،
ولی در عوض از این طرف شهر بعنوان درگاهی برای وارد کردن امدادات استفاده كردند.
مرکز فرماندهی که در روستاهای نزدیک را از اوضاع ما به طور مستقیم آگاه می ساختیم،
وآنها گفتند: خدا تهیه میکند.
خدا را شکر یه پیغامی از مرکز فرماندهی (ابو حسين المداني) به ما رسید که:
به خدا اعتماد کنید وبدانید که خدا در لحظه ای با شماست و از شما غافل نمی شود
و او شما را تایید وکمک واستوارتان کرد،
وما در کنار شما هستیم
وهمینطور هم شد با ما تماس گرفتند واز ما سوال کردند .. نیازهای شما چیست؟
گفتیم ما مهمات سلاح میخواهیم بیشترین مقداری از مهمات وارد کنید.
زود اقدام کردند مهمات واسلحه ومواد غذایی،
وحتى تعدادی از مجاهدین هم فرستاده شدند ووارد خود شهر شدند.
از جمله امدادات واولین آنها گروه شهید ابو حمزه المتوکل سلام الله علیه واين مژده خوبی بود.
شکافی که دشمن در جنوب شهر باز گذشت تا 18 روز ادامه داشت،
ودشمن متوجه شد که این شکاف دیگر راهی برای بیرون رفتن نیست،
بلکه به راهی برای امداد مجاهدین با اسلحه وتجهیزات تبديل شد.
دشمن راه اخیر نجات مردم را قطع کرد،
تا سیطره خود را بر مجاهدین ومردم شهر که توقع دارد از گرسنگی وخستگی بیفتند کامل کند.
فرماندهی چند نفر از مجاهدین موظف کرد تا از این شکاف واین راه حمایت کنند،
وآنها هم به طرف دیوار حرکت کردند تا تامین شود.
تعداد ما 56 نفر بود که نمیتوانيم کل محیط را پوشش بدهیم.
دشمن توانست آنها را از مسیر طولانی از جهت جنوب دور بزند.
درگیری سخت اتفاق افتاد، و جنگنده ها شانه زنی شدید و دقیقی ميكرد،
حتی اگر یک نفر بود او را چند بار بمباران می کرد.
درگیری با دشمن شروع شد، آتش زدن شدیدی هم بود.
چند نفر از آنها شهید شدند وچند نفر زخمی شدند، ما با آنها در ارتباط بودیم،
مجاهدین می رفتند خارج شهر وزخمی ها را میکشیدند به طرف داخل شهر.
(یکی از مجاهدین همرزمش که زخمی است را نجات میدهد)
مساله به جایی رسید که دیگر امداداتی وجود ندارد.
چون دیگر مجالی نیست شما وسط هستی وآنها در دو طرف هم از
جهت جنوب شرقی وهم از جهت جنوب غربی متمرکز هستند وخط امداد بين اين دو طرف است
و دشمن از طرف شرق حمله کرد تا فشار بیشتری به وجود بیاورد.
به آنها گفتیم ماندن شما در این منطقه فایده ای ندارد، به سوی ما برگردید
برگشتند، وما دوباره گروه ها رو در اطراف شهر ودر همه جهات آن کنار هم رزمان خودشان پخش کردیم
والحمد لله رب العالمین.
دشمن روستاهای حیط والکوع الاسفل در اختیار خودش گرفت،
وآن موقع شهر دریهمی به طور کامل محاصره شد
دشمن از چهار جهت شهر را محاصره کرد، دیگر نمی توان بیرون رفت ونه داخل شد،
داخل شهر فقط نیروهای محاصره شده وما بقی امکانات وتجهیزاتی که در دست داشتند مانده بود.
شهر با هفت تیپ محاصره شده به علاوه نیروهایی که در محیط شمال غرب وغرب شهر متمرکز بودند.
البته وظیفه اصلی وهدف ما این است که از این شهر حمایت کنیم وحمایت از آنچه زیر سیطره ما مانده بود
مثل زمین های کشاورزی جنوب یا شمال شهر
تا محاصره شدیدتر وتنگتر نشود
وچون تعداد نیرو کم بود نمی شد خارج از شهر هم گسترده بشویم،
مهمترین کاری که کردیم همین حفاظت از شهر بود،
از قبیل تشکیل خطوط دفاعی، تقویت موضعگیری خودمان.
عواملی که به دشمن در محاصره شهر کمک کرده بود در اصل عوامل جغرافیایی
وعوامل معنوی وعوامل مالی بودند
منظور از عامل جغرافیایی، باز بودن منطقه وبزرگ بودن تئاتر عملیات، وزمین صحرا که در شمال شهر
کمک کرد تا دشمن براحتی گسترش پیدا کند زیرا شمال شهر بیابان
وجنوب وغرب شهر زمین کشاورزی بزرگ وتپه ها
ودر شرق هم زمین کشاورزی وسیعی که به دشمن کمک می کرد پنهان شود وحرکت او را پوشش می دهد.
طبیعت زمین به نفع دشمن بود زیرا وسائل نقلیه وخودروهای زرهی داشت،
و براحتى میتواند سربازان خودش را جا به جا کند
واینجوری نيروهايش را گسترش می داد، و از مسیر طولانی برای به دست گرفتن مناطق مد نظر دور می زد
وآنها را در اختیار خودش میگرفت.
همینطور نزدیک بودن شهر به نوار ساحلی که خط امداد دشمن است،
واین امکان را داشت تا هر وقت بخواهد نیروهای خودش را که دریهمی محاصره کرده است امداد وتقویت کند.
اما عامل معنوی
این بود که آنها پیش ما اسیر دارند
ومیخواهند با آزاد کردن آنها پیش ایتلاف وامریکا واسرائیل رو سفید باشند،
میخواستند حد اقل یک مجاهدی را اسیر کنند، که هیچ وقت نتوانستند این کار را بکنند
از زمانی که نبرد دریهمی شروع شده بود تا زمانی که تمام شد نتوانستند یک اسیری را بگیرند،
واینها هدفشان محقق ساختن همین عامل معنوی بود.
(اين يكي از مزدوران است، کارت شناسائی نفرات تیپ ...)
عامل سوم همين عامل مالي،
مهمات وماشینهای با کلاس زیادی به آنها میدادند،
هر وقت یک ماشین خراب شود بلا فاصله تبدیل میکنند.
یعنی دشمن همه امکانات خودش را از اسلحه وتجهیزات دیگر آورد،
ویک خط دفاعی در مقابل نیروهای ما که در خارج شهر متمرکز است
ویک خط دفاعی در مقابل نیروهای ما که داخل شهر هستند شکل داد
یعنی دو خط دفاعی این از سمت شرق است،
و از هر سمت شمال وغرب وجنوب خط دفاعی هم شکل داد،
هر خط دفاعی عبارت است از دو تیپ.
بعد از این یک پیامی از سید که جبهه دریهمی شبیه كوه احد در زمان بیغمبر (ص) هست،
ومجاهدین از این پیام استقبال کردند ومتوجه اهمیت استراتیژیک این منطقه شدند
وتصمیم گرفتند استوارتر وپایدارتر در مقابل با دشمن بایستند حتی اگر همه شان شهید شدند،
وهیچ وقت از اين منطقه پا به فرار نمیگذارند.
از جهتی دیگر ما به فکر بودیم صبر وتسلیم نشدن ما، مانع محاصره کل ملت یمن بود
زیرا هدف دشمن همان به دست گرفتن بندر حدیده ومحاصره مردم کل مملکت است.
ما میدانستیم که در حال دفاع از 24 ملیون نفر هستیم،
ومیگفتیم: ما نمیخواهیم در تاریخ نفرین بشیم، ویک ملت کامل ما را نفرین کند،
اینجا استوار بمانیم یا پیروز بشویم یا شهید.
پیام رهبرى به مجاهدین تعادل نبرد را تغییر داد،
وبه عنوان یک جرعه مفید برای بالا بردن روحیه شان برای
ورود به مراحل سخت تر جنگ تلقی کردند.
وجوری شد که این محاصره منبعی برای ثبات مجاهدین شد،
وتئاتر عملیات جنگ به کلی عوض شده ودیگر نبرد جنگل وبیابان که دشمن به آن عادت کرده بود
وبه جنگ شهری تبدیل شد، ودشمن مجبور است تاوان آن را تحمل کند.
در عرف جنگ شهری یک خانه بعنوان پایگاه نظامی محسوب میشود،
لذا دشمن سعی میکرد هر چه زودتر داخل شهر شود، ولی مجبور است تکه تکه شهر را در اختیار خودش بگیرد
واین بمعنای این است که خانه به خانه به دست بگیرد تا که کل شهر را زیر سیطره خودش بگیرد.
مجاهدین در آن مدت عملیات ایذایی انجام دادند از طریق تیراندازی
واز طریق ونفوذ به دشمن تا حلقه بر دشمن محکم شود.
عملیات ایذایی که برای دشمن هیج فرصتی برای پیشروی نمی داد ادامه داشت.
اوضاع به جایی رسید که 3 -4 نفر از مجاهدین بیرون میامدند ودر مسیرشان 5-6 نفر از مزدوران پیدا
میکردند وبه نام خدا به آنها شلیک میکردند.
وخدا آنها را میکشت، وطوری شد که مزدوران از خیابانهایی که در انجا کشته داشتند دیگر عبور نمی کردند.
یک ساعت نمی گذشت مگر اینکه از دشمن کشته میشد،
وبالاخره مجبور شد تا به بیابان بیرون از شهر دریهمی عقب نشینی کند و در آنجا متمرکز بشود.
شهر دوباره پاکسازی شده است، دشمن دیگر در هیچ خانه ای داخل شهر وجود نداشت،
و داخل شهر و از طرف غرب و از شمال تا جنوب آن هيج اختياري نداشت.
بعد از عقب نشینی دشمن از دو جهت شمال وغرب، با مجاهدین وسرگروه ها جلسه داشتم،+-
وشهر دریهمی به چهار قسمت تقسیم کردیم
مربع شمال غرب، مربع جنوب غرب، مربع شمال شرق، مربع جنوب شرق.
وشروع کردیم اینها را به عنوان مواضع رزمی که
نیروها در آن مستقر میشود برای پر کردن شکاف هایی که دشمن از آن میتواند
با نفرات کم به داخل شهر نفوذ میکند،
خطوط دفاعی شکل دادیم
مواضع کنترل که مساحت زیادی پوشش میدهد،
ضروری بود این جاهای کنترل اشراف وسیعی بر زمین داشته باشد
چون تعداد افراد ما کم است نمی تواند کل شهر را به راحتی پوشش بدهد.
(کجا میرود؟ به طرف غرب)
قرارگاه کنترل حاوی 6 الی 8 نفر بود وکنترل شبانه روزی نوبتی بود،
حرکت دشمن به صورت مداوم زیر کنترل ورصد می شد،
طبق گفته خداوند متعال: واقعدوا لهم کل مرصد
هیچوقت از دشمن غافل نمی شدیم،
چون میدانستیم حالت غافل بودن عاقبت بسیار خطرناکی برای ما دارد
بفضل خداوند متعال.. مجاهدین همیشه بیدار وآماده بودند.
وتاکتیک این شد که شهر محیط مناسبی باشد برای دفاع وحمایت از أن
(خداوند متعال گفت: وما رمیت إذ رمیت ولکن الله رمی بسم الله)
(خیلی عالی .. خیلی عالی .. خدا را شکر .. خدا را شکر)
این تاکتیک كمك كرد در پر کردن شکاف،
با این روش هر نفر میتوانست یک قسمتی را پوشش بدهد در موقع هشدار.
(مزدوران از سنگر فرار میکنند .. رفتند .. البته البته .. فرار کردند)
ادامه دارد ...
در قسمت دوم میبیند ...
(داروخانه است ای مردم .. بخدا داروخانه است)
(هر کی آمد قصد جان ما او را میکشیم)
(مرگ بر امریکا)
(زن وبچه .. من برای اولین بار از چنين مواردی استقبال میکنم)
(مجاهدینی که در داخل شهر هستند دنبال چاره بودند)
(بعد از تمام شدن مواد غذایی انبار شده واقعا عذاب کشیدیم)
(این همان کمک های سازمان ملل است .. مواد غذایی فاسد)
(به مرکز فرماندهی اطلاع دادیم و راه حلهای ابتکاری ایجاد کردند)
(مواد غذایی برای ما می فرستادند از طریق ...)
(من اسیر احمد اسماعیل حسن جیلان هستم)
(چشمم را از دست دادم وچشم دومم ضعیف شد، دیگه نمیتوانم خوب ببینم ..)
(اخلاق مزدوران واخلاق رهبرانشان همین است ...)
مرکز رسانه ای ارتش یمن واحد تولید مستند